Κριτικές

Virginie Marcucci, Νοικοκυρές σε απόγνωση. Μια ένοχη απόλαυση, μετάφραση από τα γαλλικά: Εριέττα Βασιλείου-Σγούρου, Καρδαμίτσα, Αθήνα 2014, 136 σελ.

Laurent Jullier, Barbara Laborde, Grey’s Anatomy. Φροντίδα από καρδιάς, μετάφραση από τα γαλλικά: Αντουανέττα Καλλέγια, Καρδαμίτσα, Αθήνα 2014, 160 σελ.

Το χιουμοριστικό σύνθημα σε αφίσα της ΡΑΣ ΕΑΑΚ που προανήγγειλε προβολή επεισοδίου του Game of Τhrones σε κάποιο πανεπιστημιακό αμφιθέατρο ήταν το εξής: «της Στάρκενας της φάγαν' το γιο και το εγγόνι, Lanisters, γουρούνια δολοφόνοι». Από τις Νοικοκυρές σε απόγνωση στο Game of thrones, το ενδιαφέρον για τις τηλεοπτικές σειρές κορυφώνεται. Όχι επειδή πρόκειται για «αμερικανιές» προκειμένου να περνάμε την ώρα μας…

Hannah Arendt. Έγχρωμη ταινία γερμανικής παραγωγής 2012 σε σκηνοθεσία Margarethe von Trotta. Σενάριο: Pam Katz, Margarethe von Trotta. Παίζουν: Barbara Sukowa, Axel Milberg, Janet McTeer. Παραγωγή: Zeitgeist films. Διανομή: Strada Films. Διάρκεια: 113’

Aλ-Τσαντίρι News, τηλεοπτική σειρά, Alpha TV

Οπαδός ενός ιδιότυπου επαρχιωτισμού, χρησιμοποιεί την καλλιτεχνική του δύναμη για να τον προπαγανδίσει. Πολιτικά αδαής, μονολιθικός, ναΐφ, αντιευρωπαίος, ο Λάκης Λαζόπουλος υπήρξε και παραμένει ένας δογματικός. Ισχύς του, η λήθη – κι ας έχει, κατά καιρούς, επικαλεσθεί στις τηλεοπτικές του εκπομπές τη διαπλαστική ισχύ της ιστορίας. Χάρη στη λήθη μπορεί να σκεπάζει όχι μόνο τις καλλιτεχνικές του αστοχίες όσο, κυρίως, τις επιλογές του στη ζωή του και στην πολιτική. [To κείμενο ανασύρεται από το αρχείο και αναδημοσιεύεται, λόγω της τρέχουσας επικαιρότητας. Είχε πρωτοδημοσιευθεί στο πρώτο τεύχος του Books' Journal, Νοέμβριος 2010.]

Ιάκωβος Ανυφαντάκης, Αλεπούδες στην πλαγιά, Πατάκη, Αθήνα 2013, 117 σελ.

Πώς αρχίζουν και πώς τελειώνουν οι ιστορίες; Πώς τοποθετούνται μέσα στο χρόνο και πώς νοηματοδοτείται  το τέλος τους αν το ξεκίνημά τους μπορεί να αναμορφωθεί μέσα στο λογοτεχνικό συμβάν; Ο πεζογράφος Ιάκωβος Ανυφαντάκης αντιμετωπίζει την ανθρώπινη σχέση και όλα εκείνα που την περιβάλλουν ως πεδίο στοχασμού και αναστοχασμού, συνδέοντας το φαντασιακό των σχέσεων και τον βιωμένο χρόνο και χώρο τους με τα βιβλία που καθόρισαν τις ζωές των πρωταγωνιστών τους.

Jean - Pierre Moisset, Ιστορία του καθολικισμού, μετάφραση από τα γαλλικά: Μιχάλης Ρούσσος, Αιμίλιος Βαλασιάδης,  Μάρκος Ρούσσος, Γιάννης Κώστας, επιμέλεια: Θεόδωρος Κοντίδης, Κωνσταντίνος Αγόρας, επίμετρο: Θεόδωρος Κοντίδης, Πόλις, Αθήνα 2011, 486 σελ.

Εξέπληξε θετικά με τις παρεμβάσεις του ο νέος πάπας Φραγκίσκος. Ο τρόπος με τον οποίο τοποθετήθηκε στα ζητήματα των κοινωνικών ανισοτήτων και το φιλελεύθερο πνεύμα που επέδειξε για τις πολιτικές της καθολικής Εκκλησίας έναντι των ζητημάτων της βιοηθικής δεν ήταν συνηθισμένες προσεγγίσεις για τις παραδοσιακές αξίες της Καθολικής Εκκλησίας. Οι εξελίξεις στην Αγία Έδρα κάνουν ξανά επίκαιρο το σημαντικό βιβλίο του Ζαν-Πιερ Μουασσέ.

Ανδρέας Ανδριανόπουλος, Οι περιπέτειες του φιλελευθερισμού στην Ελλάδα, πρόλογος: Πάσχος Μανδραβέλης, Αρμός, Αθήνα 2013, 272 σελ. 

Στο παρόν βιβλίο, ο Ανδριανόπουλος θίγει πολλά θέματα. Το ένα σημαντικότερο από το άλλο. Αναγκαστικά επέλεξα να  επικεντρώσω σε τρεις θεματικές ενότητες. Η πρώτη αναφέρεται στις εμπειρίες που αποκόμισε από την συμμετοχή του ως υπουργός σε διάφορες κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας (ΝΔ). Η δεύτερη σχετίζεται με τα αίτια της οικονομικής κρίση στην χώρα μας και τις προτάσεις που έχει καταθέσει για την έξοδο απ’ αυτήν.  Τέλος, στην τρίτη ενότητα, συνοψίζει και σχολιάζει τις ιδέες και τα επιχειρήματα για τις μεγάλες ιδεολογικές αλλαγές που προκάλεσαν τις τελευταίες δεκαετίες, και συνεχίζουν να καθοδηγούν σε πλείστες όσες χώρες του κόσμου, τις προσπάθειες για οικονομική και κοινωνική πρόοδο, σε συνδυασμό με την διατήρηση των ατομικών ελευθεριών. Θα αρχίσω από την τελευταία ενότητα.

Aleksandr Grin, Τα πορφυρά πανιά, μετάφραση από τα ρωσικά: Ιοκάστη Καμμένου, επίμετρο: Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, Κίχλη, Αθήνα 2013, 208 σελ.

Απ’ τις ωραίες εκδόσεις της Κίχλης κυκλοφόρησε πρόσφατα το αριστούργημα του Αλεξάντρ Γκριν Τα πορφυρά πανιά, σε μετάφραση της Ιοκάστης Καμμένου και με επίμετρο της Αλεξάνδρας Ιωαννίδου. Ο Αλεξάντρ Γκριν (1880-1932) ήταν σπουδαίος μοντερνιστής συγγραφέας, μια εμβληματική μορφή της ρωσικής πρωτοπορίας, που έγραψε μυθιστορήματα, νουβέλες και διηγήματα. Στα ελληνικά κυκλοφορεί και η νουβέλα του Ο κυνηγός των αρουραίων, σε μετάφραση Γιώργου Τσακνιά (Στιγμή 1995).

Ένας πολύ βρετανός συγγραφέας για πρώτη φορά οργανώνει την πλοκή του βιβλίου του εκτός των ορίων που ελέγχει, στις Βρυξέλλες, προκειμένου να προετοιμάσει μια μεγάλη εμπορική έκθεση. Τι μένει να κάνει με το θέμα του ένας μυθιστοριογράφος που δεν έχει τη νεανική ορμή και τις βεβαιότητες που ξεκινούν απ’ αυτή; Ευτυχώς, έχει πολύ καλή σχέση με το βρετανικό χιούμορ, στις πιο πνευματώδεις εκδοχές του, και έτσι μπορεί να είναι γενναιόδωρος με τον αναγνώστη του. 

Jonathan Coe, Expo 58, μετάφραση από τα αγγλικά: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, Πόλις, Αθήνα 2013, 362 σελ.

Ποιήματα που μιλούν για τις τύχες της τέχνης και του καλλιτέχνη μέσα σε ένα ατομικό συνεχές του χώρου και του χρόνου: όχι για το τι οφείλει να πράξει ή να μην πράξει η τέχνη απέναντι στον τόπο και την εποχή της, αλλά για τα πού καταλήγουν, θέλοντας και μη, οι παραγωγοί της, αποφασίζοντας να ζήσουν τη ζωή τους υπό τη σκέπη της.

Αλέξανδρος Ίσαρης, Εγώ ένας ξένος. Ποιήματα 1967-2011, Κίχλη, Αθήνα 2013, 260 σελ.