IV. 20/3/2020. Από μέλη της επιστημονικής κοινότητας αλλά και από απλούς πολίτες -οι οποίοι σημειωτέον δείχνουν εκπληκτική εμπιστοσύνη στη γενική στρατηγική αντιμετώπισης της επιδημίας, ιδιαίτερα στις συγκεκριμένες υγειονομικές αρχές και στον καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα- η μόνη κριτική που έχει γίνει αφορά τη μη γενικευμένη προσυμπτωματική ανίχνευση (Screening) στην κοινότητα, κατά το υπόδειγμα της Νότιας Κορέας. Το επιχείρημα είναι ότι θα εντοπισθούν πρόωρα και έγκαιρα οι προσβεβλημένοι και θα μπουν σε καραντίνα. Ο κ. Τσιόδρας απάντησε στην προχθεσινή του ενημέρωση. Νομίζω ότι μερικές σκέψεις γύρω από το θέμα μπορούν να γίνουν:
Ημερολόγιο Πανδημίας
ΙΙΙ. 19/3/2020. Τη μόνη έξοδο από το σπίτι που είχα διατηρήσει ήταν η βόλτα στο απέναντι πάρκο με το σκύλο μου τον Νάιτ το ξημέρωμα, 6.15 με 7.15. Σήμερα όμως ο σκύλος έκανε κάτι περίεργο. Βρήκε ανθρώπινα κόπρανα σχετικά πρόσφατα (το πάρκο χρησιμοποιείται μαζικά από τους οδηγούς ταξί ως υπαίθριο WC) και πριν προλάβω ν’ αντιδράσω κυλίστηκε επάνω τους, όπως κάνουν χαρούμενοι έφηβοι την άνοιξη όταν βρεθούν σε χωράφι με μαργαρίτες. Ευτυχώς φορούσα γάντια μιας χρήσης και τον έδεσα και τον οδήγησα σπίτι. Στην αυλή έγινε με το λάστιχο και το βετέξ το πρώτο καθάρισμά του και μετά ολικό μπάνιο με ζεστό νερό. Ακολούθησε και απολύμανση.
ΙΙ. 18/3/2020. Η πληγωμένη από τη δεκάχρονη κρίση χώρα μας μπήκε σε μια καινούργια απρόβλεπτη και βαριά περιπέτεια. Η εξέλιξη της οποίας θα είναι από πολλές πλευρές άσχημη, αλλά το πόσο άσχημη θα εξαρτηθεί από εμάς τους πολίτες, ως οργανωμένη κοινωνία αλλά και από τον καθένα μας ατομικά. Η νηφαλιότητα, η τήρηση των κανόνων, η κριτική αποδοχή των αποφάσεων των αρχών αλλά και η αλληλεγγύη θα είναι οι παράμετροι που θα παίξουν ρόλο με δεδομένο το τεχνολογικό επίπεδο των υποδομών και τη δυνατότητα του υγειονομικού δυναμικού της χώρας.
Ι. 17/3/2020. Η ανακοίνωση της πολιτικής του Ηνωμένου Βασιλείου για την άμυνα απέναντι στον κορωνοϊό έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία. Πολλοί σκέφτηκαν ότι ο Τζόνσον είναι άκαρδος, αναίσθητος, τρελός, νεοφιλελεύθερος κλπ. Πριν κάνουμε όμως χαρακτηρισμούς ας θέσουμε ένα κρίσιμο ερώτημα. Αποτελεί η αντίληψή του εκδοχή ορθολογικής αντιμετώπισης της καταστροφικής απειλής; Η ιστορία θ’ απαντήσει σ’ αυτό το ερώτημα, κάποιες σκέψεις όμως μπορούν να γίνουν ή ν’ αναπαραχθούν αντιμαχίες γύρω από το ζήτημα. Θα μας βοηθήσουν επίσης να ξεκαθαρίσουμε ποια ακριβώς είναι η στρατηγική που ακολουθεί η χώρα μας , μαζί με όλες τις άλλες και τον ΠΟΥ.