Την Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου, ο Αλέξης Τσίπρας θα παραχωρήσει συνέντευξη Τύπου στο πλαίσιο της Διεθνούς Εκθέσεως της πόλης. Αλλ' ενώ υπάρχουν πολλές ερωτήσεις που περιμένουν απάντηση, αυτές δεν τίθενται ποτέ. Στη συνέχεια παρατίθενται 15 ερωτήσεις που είναι εύλογο να τεθούν - αλλά μάλλον δεν θα τις υποβάλει κανείς. {ΤΒJ]
Γνώμες
Το αστυνομικό φιλμ δεν τελείωσε με το τέλος της εποχής που γέννησε και συντήρησε τα φιλμ νουάρ που συνέβαλαν στην παγίωση των χαρακτηριστικών του είδους. Παρακάτω παρουσιάζονται ορισμένα σύγχρονα αστυνομικά φιλμ (crime movies) που σημάδεψαν την αμερικανική φιλμογραφία.
«Έχουμε ένα αφήγημα 10 σελίδων, ένα 100 και ένα 500. Πώς ονομάζουμε το καθένα;». «Το μικρό μικρό το ονομάζουμε μυθιστόρημα», είπεν εκείνος και εκείνη και εκείνος.
Χρόνια αναρωτιόμουν πώς είναι δυνατόν να μπερδεύονται στην πιο απλή ερώτηση. Φέτος, καθώς έκανα προφορικές (διαδικτυακές) εξετάσεις, μου ήρθε η ιδέα να ρωτήσω: «Έχετε διαβάσει ποτέ κανένα μυθιστόρημα;» Σιωπή… Μια φοιτήτρια λέει διστακτικά πως πριν πολλά χρόνια είχε διαβάσει τα Ματωμένα χώματα. «Αλλά δεν θυμάμαι τίποτα», συμπληρώνει. Κενές λέξεις λοιπόν τα διήγημα-νουβέλα-μυθιστόρημα, λέξεις κάποιου ειδικού λεξιλογίου, που οφείλουν εκόντες άκοντες να μάθουν οι φοιτητές που η τύχη τους έριξε στη Φιλοσοφική Σχολή.
Αυτοί που σχεδιάζουν την εκπαίδευση στις πρώτες βαθμίδες της, ας βάλουν, παρακαλώ, στη διδακτέα ύλη την άσκηση «κρατάω στην αγκαλιά μου ένα μυθιστόρημα»…
Schaubϋhne - Thomas Ostermeier, ödipus / οιδίποδας της Maja Zade. Σκηνοθεσία: Thomas Ostermeier, σκηνικά: Jan Pappelbaum, κοστούμια: Angelika Götz, βίντεο: Matthias Schellenberg - Thilo Schmidt, μουσική: Sylvain Jacques, δραματουργία Maja Zade, φωτισμοί: Erich Schneider, παίζουν Caroline Peters (Κριστίνα), Christian Tschirner (Ρόμπερτ), Renato Schuch (Μίχαελ), Isabelle Redfern (Τερέζα). Συμπαραγωγή Schaubϋhne Berlin - Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Επίδαυρος, 3 και 5 Σεπτεμβρίου 2021 (η παράσταση της 4ης Σεπτεμβρίου διακόπηκε λόγω βροχής)
Την παράσταση συνοδεύει η έκδοση του έργου, σε μετάφραση Γιάννη Καλιφατίδη.
Γύρισα μαγεμένη από την νοτισμένη Επίδαυρο και την παράσταση του «Οιδίποδα» των Maja Zade / Thomas Ostermeier.
Πεθαίνουν οι άνθρωποι και χάρη στα φωτερά πληκτρολόγια άλλοι άνθρωποι γράφουν επιτάφιους γι’ αυτούς. Όταν ο νεκρός είναι του βεληνεκούς ενός Μίκη Θεοδωράκη, οι άλλοι άνθρωποι μαζί με τις νεκρολογίες ξαμολιούνται σε μύχιες σκέψεις και ερμηνείες. Στο απέραντο νεκρολόγιο για τον Θεοδωράκη διαβάσαμε, μεταξύ άλλων, ότι «[η] μουσική του Θεοδωράκη γοήτευσε καθόσον ήταν queer, όχι straight» (Άκης Γαβριηλίδης, Η μουσική του Θεοδωράκη γοήτευσε καθόσον ήταν queer, όχι straight | Nomadic universality).
H σύμπτωση του θανάτου του Μίκη Θεοδωράκη με το τροχαίο δυστύχημα του γνωστό τράπερ Mad Clip έφερε με περίεργο τρόπο στη δημόσια συζήτηση τι σημαίνει δημοφιλής μουσική, τι εκπροσωπεί, ποια είναι τα είδη της, οι ηλικιακές προτιμήσεις της κ.λπ. Μια σύγκριση μεταξύ δύο εντελώς διαφορετικών μουσικών και πραγματικών κόσμων, δύο θάνατοι εντελώς διαφορετικοί επιτρέπουν τη συσχέτιση δύο εννοιών καλλιτεχνικής δημιουργικότητας που δύσκολα θα περίμενε κανείς.
Ο Θουκυδίδης έστειλε το μήνυμα και «αμαρτίαν ουκ έχει»: οι αθηναίοι στρατηγοί θα μπορούσαν να σώσουν τον στρατό της Αθήνας στην σικελική εκστρατεία, όπου χάθηκε ο μισός ενεργός ανδρικός πληθυσμός της πόλης, αν αποφάσιζαν έγκαιρα την επιστροφή.
Εκείνο που με ξένιζε στον Κυριάκο Μητσοτάκη, άλλοτε ευχάριστα άλλοτε δυσάρεστα, ήταν η προσπάθειά του να συμπεριλάβει στις τελικές του αποφάσεις μια συνισταμένη του δημόσιου διαλόγου, αποφεύγοντας ακρότητες και κάποιες από τις πολλές άσκοπες συγκρούσεις. Αλλά και περιορίζοντας το ίδιο του το πρόγραμμα. Έτσι ίσως απέκτησε νόημα και η λέξη συμπεριληπτικός που τόσο λανσάρεται τελευταία…
Για την ανάγκη μιας νέας δημόσιας πολιτικής κουλτούρας
Για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η κλιματική αλλαγή άρχισε το 2018, όταν έγινε “στη βάρδια του” η καταστροφή στο Μάτι. Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι πότε άρχισε η κλιματική κρίση, αλλά το πώς και εάν κάποτε θα τελειώσει. [ΤΒJ]