Θα το ξαναπούμε: για τον κόσμο των δημαγωγών πολιτική δεν είναι η μέριμνα για τον κοινό μας κόσμο, αλλά το ακριβώς αντίθετο: προπαγάνδα και απάτες για την κατάκτηση και διατήρηση της εξουσίας, ερήμην της ανθρώπινης ζωής και της ανθρώπινης συνθήκης.
Γνώμες
Είναι του Χάρβαρντ, του Γέιλ, της Οξφόρδης, της Σορβόννης, του ΜΙΤ. E, και λοιπόν; Επειδή σπούδασε ή διδάσκει σε ένα από τα κορυφαία πανεπιστήμια του κόσμου, αυτό τον εξαγνίζει, τον κάνει Übermensch και του δίνει το δικαίωμα να μιλάει σαν αυθεντία επί παντός επιστητού, από τις ανθρώπινες σχέσεις μέχρι τους Ολυμπιακούς αγώνες και τη διαφορετικότητα; Ποιος φυσικός νόμος το ορίζει αυτό;
Για όσους νομίζουν πως τα ΜΜΕ είναι αυτά που δημιουργούν την μιζέρια και τη χολερική αντίδραση για το γεγονός ότι, σε μία φοβερή πυρκαγιά μέσα στην Αθήνα, δεν είχαμε τους νεκρούς που θα ήθελαν κάποιοι, υπάρχουν πολλές απαντήσεις.
Ενώ ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος αποτελεί μόνο ένα σύμπτωμα ευρύτερων καταστροφικών διεθνών τάσεων, η έκβασή του καθορίζει προς ποια κατεύθυνση θα εξελιχθεί ο κόσμος. Η αντίσταση της Ουκρανίας θα μπορούσε να συμβάλει στη διεθνή σταθεροποίηση, στον εκδημοκρατισμό και στην ανάσχεση του αυταρχισμού, καθώς και στη θεσμική/τεχνολογική καινοτομία.
Πώς η ρωσική προπαγάνδα επιχειρεί να απαξιώσει τον σινο-ουκρανικό διάλογο για μια βιώσιμη ειρήνη στην Ουκρανία.
Φύλακες, γρηγορείτε! Ακόμα κι εσείς που κάνατε ό,τι μπορέσατε την περασμένη δεκαετία για να φαλκιδεύσετε και τη δημοκρατία και τη δυτική κατεύθυνση της χώρας, και την ηρεμία της και την πρόοδό της. Κι εσείς που μας παραμυθιάσατε εξαπατώντας όσους σας πίστεψαν και σας έδωσαν την εξουσία, προπάντων εκείνους.
Τελικά, η αντιπολίτευση, μείζων και ελάσσων, έδωσε και χθες ένα ρεσιτάλ, αρνούμενη το ρόλο των δικαστηρίων. Αφορμή ήταν η απόφαση του Αρείου Πάγου για τις υποκλοπές, σύμφωνα με την οποία οι επισυνδέσεις ήταν νόμιμες και το Predator δεν είχε σχέση με τα κρατικές υπηρεσίες. Μετά την ανακοίνωση της απόφασης, η αντιπολίτευση έδειξε τη δυσαρέσκειά της, η οποία συνοδεύτηκε από αμφισβήτηση του κύρους του ανώτατου δικαστηρίου. Προφανώς, θα ήθελε λαϊκά δικαστήρια, όπως αυτό τον Αγανακτισμένων στο Σύνταγμα ή του Κώστα Καζάκου που δίκαζε τον Κλίντον, που να βγάζουν τις «σωστές αποφάσεις». Κι όμως. Το Books’ Journal, διά του δικηγόρου Kώστα Κούρκουλου, είχε αναλύσει εγκαίρως, από νομικής και πολιτικής απόψεως, το ζήτημα – και η τωρινή απόφαση του Αρείου Πάγου δικαιώνει εκείνη την ανάλυση, που δημοσιεύεται παρακάτω, μαζί με ένα μικρό ιστορικό της υπόθεσης.
Με την ευκαιρία του σάλου που δημιουργήθηκε από την υποτιθέμενη διακωμώδηση του Mυστικού Δείπνου κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων, θέλω να διατυπώσω μερικές σκέψεις που αφορούν τη σχέση της χριστιανικής θρησκείας με την παρωδία, τη διακωμώδηση και, ναι, με το χλευασμό της.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας το 2004 ήταν η πρώτη θερινή διοργάνωση μετά την επίθεση της Αλ-Κάιντα στις ΗΠΑ, στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Επίσης, μετά την πολύνεκρη τρομοκρατική επίθεση στο μετρό της Μαδρίτης, στις 11 Μαρτίου 2004.
Ποιητική και πολιτική δικαιοσύνη