Τι είναι πραγματικά το Αγγελιόσημο; Κατά τα σωματεία των δημοσιογράφων, είναι ένας πόρος που απαλλάσσει το κράτος να χρηματοδοτεί τα ταμεία των δημοσιογράφων από τον κρατικό προϋπολογισμό και επίσης ότι είναι το αντίτιμο του απαλλοτριωθέντος πόρου από το Λαχείο Συντακτών. Κατά τον Γιώργο Μομφερράτο, είναι ένα πουρμπουάρ των πολιτικών στα Media, με χρήματα των καταναλωτών. Σε δύσκολους καιρούς (και) για το δημοσιογραφικό επάγγελμα, δημοσιεύουμε την άποψή του, πρωτίστως ως υλικό σε μια συζήτηση που πρέπει να γίνεται ελεύθερα - διότι η δημοσίευσις είναι η ψυχή της δικαιοσύνης. Θα δημοσιεύσουμε και οποιαδήποτε συγκροτημένη και τεκμηριωμένη απάντηση. [ΤΒJ]
Γνώμες
Η μεγάλη βδομάδα ερχότανε πάντοτε, με τρόπο πανηγυρικό, λόγω του ότι θα πήγαινα στο αναλόγιο του κυρ Βασίλη, να ψάλω και μάλιστα χωρίς χρονικό περιορισμό, το βράδυ…
Το άρθρο αυτό τροποποιήθηκε από τον συγγραφέα μετά από επισημάνσεις νομικών και ειδικών. O συγγραφέας αναγνωρίζει πως η αρχική χρήση του όρου «πρόσφυγες» δεν απέδιδε ορθώς το νομικό καθεστώς των ανθρώπων τους οποίους αφορά η τροπολογία και ήταν ανεπαρκής στην περιγραφή των επιπτώσεών της. [ΤΒJ]
Ένας Δημήτρης Κανελλόπουλος από το μπλογκ του διαστρεβλώνει εσκεμμένα τα γεγονότα. Ισχυρίζεται ότι η αμοιβή μου από τη δουλειά μου για το περιοδικό του Φεστιβάλ Αθηνών για να βγάζω το περιοδικό Books' Journal. Η πραγματικότητα, αυτό έχω «ομολογήσει» άλλωστε, είναι ότι η αμοιβή μου, για το περιοδικό του Φεστιβάλ, δεν κατέληγε στο λογαριασμό μου, αλλά διοχετευόταν στο περιοδικό προκειμένου να αντιμετωπιστεί το κόστος της έκδοσης (με εξαίρεση μια χρονιά, που δεν έλαβα την αμοιβή μου, παραχωρώντας τη στο Φεστιβάλ, το οποίο αντιμετώπιζε δυσκολίες ρευστότητας λόγω της κρίσης).
Αναλογιζόμενος κανείς το μέγεθος των μέτρων που θα εφαρμοστούν στη χώρα τα επόμενα χρόνια (5,4 δις. αλλά ίσως μέχρι και 9 δις), δεν πρέπει να ξεχνά τη μεγαλύτερη ίσως ζημία που υπέστη η χώρα από την "περήφανη" διαπραγμάτευση του Ιουνίου του 2015.
Αυτός είναι ο συνηθισμένος τίτλος-κράχτης σε γραφικές, cult, ανυπόστατες ειδήσεις στα παρακμιακά blogsπου ενδύονται τον μανδύα του αντικαθεστωτικού μέσου ενημέρωσης και παραπληροφορούν κατ’ επάγγελμα το πρόθυμο να εξαπατηθεί αναγνωστικό κοινό τους. Όμως, χάρη στην ΠΟΕΣΥ (και την ΕΣΗΕΑ) και την απεργία διαρκείας που εξήγγειλε στα ΜΜΕ, ο τίτλος απέκτησε υπόσταση σοβαρότητας. Γιατί είναι σοβαρό θέμα που η ελληνική κοινωνία βαδίζει στο σκοτάδι ενώ η Βουλή ψηφίζει Μνημόνια με ουρές.
Οι πρόσφυγες που θα λάβουν αυτή την προσωρινή άδεια θα έχουν την προστασία του (έστω προβληματικού) κράτους δικαίου.
Σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα: Η αγανάκτηση για το νέο μνημόνιο. Η οργή για το ασφαλιστικό. Τα ερωτήματα που θέτει η απραξία στο προσφυγικό - μεταναστευτικό πρόβλημα. Η κυβέρνηση έκρινε πως έπρεπε, τώρα, να φιμώσει και τα ΜΜΕ.
Το Χρηματιστήριο έπεφτε χθες. Οι επενδυτές δεν είχαν εντυπωσιαστεί από τα νέα της Eurostat. (Γιατί άραγε;) Ώσπου ξάφνου, το απόγευμα απογειώθηκε! Τα νέα κυκλοφόρησαν σαν αστραπή, ότι κλείνει η αξιολόγηση, ότι βγήκε «σχεδόν λευκός καπνός» από το Χίλτον και ότι αναμένεται έκτακτο Eurogroup την Μεγάλη Εβδομάδα για να επικυρώσει τη συμφωνία. Εκεί κατά το βραδάκι, τα μέσα άρχισαν να διερωτώνται γιατί σιωπούν οι δανειστές...
Τα δημοσιογραφικά σωματεία πουλάνε και τα ασφαλιστικά ταμεία των δημοσιογράφων και τις καλύτερες υπηρεσίες προς την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, στην προσπάθειά τους να περάσουν όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα τα μέτρα του τρίτου Μνημονίου, plus ένα μνημόνιο ακόμα. Προσωπικώς, δηλώνω έτοιμος να λάβω μέρος σε οποιαδήποτε προσπάθεια να αντιμετωπιστεί και να σπάσει η καταστροφική πρωτίστως για τους έλληνες πολίτες απεργία των ΜΜΕ (αλλά και για τους δημοσιογράφους). Και για αρχή, δηλώνω ότι η ιστοσελίδα του περιοδικού που εκδίδω, booksjournal.gr, θα είναι ανοιχτή και, εκτός από αναλύσεις, θα φιλοξενεί και την τρέχουσα ειδησεογραφία, τουλάχιστον στα μεγάλα θέματα τα οποία είμαστε αναγκασμένοι να αποκρύψουμε. Η προσπάθεια φίμωσης της ελεύθερης έκφρασης δεν πρέπει να περάσει.