Γνώμες

Τα υποζύγια (οι έλληνες φορολογούμενοι) μπορεί να είναι υπομονετικά ζώα,  δεν είναι όμως καθόλου,  μα καθόλου χαζά.  Σας έχουν πια πάρει χαμπάρι,  και βλέπουν πολύ πιο μακριά απ’ αυτό που εσείς νομίζετε.  Όπως ο γάιδαρος που τραβάει το υπερφορτωμένο με φόρους κι εισφορές κάρο της ζωής στην γελοιογραφία του Δημήτρη Χαντζόπουλου,  που καλά θα κάνετε να μελετήσετε προσεκτικά,  γιατί συνοψίζει πολύ πετυχημένα το πώς πολιτεύεστε.

Η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση, τα κόμματα και οι εταίροι, οι πάντες μιλούν για μεταρρυθμίσεις προκειμένου να ανακάμψει η ελληνική οικονομία. Πώς τις εννοούν, όμως; Το σκηνικό θυμίζει έντονα την εκτίμηση που έχει κερδίσει ο γνωστός πίνακας του Μαλέβιτς, το Μαύρο Τετράγωνο. 

"Σεβόμαστε το Διεθνές Δίκαιο" είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, στην Κομοτηνή, αναφερόμενος στη μειονότητα. Τι αγνόησε και παρέλειψε να πει. 

Η δημοφιλής σειρά House of Cards απομυθοποιεί με ιδιοφυή τρόπο τα παιχνίδια εξουσίας. Θα μπορούσε, άραγε, στην πρόσφατη κυβερνητική κρίση της Τουρκίας να ταυτίζεται με τον Άντεργουντ ο Ερντογάν. Θα μπορούσαμε να βρούμε και άλλες ταυτίσεις του μυθοπλαστικού κυνικού εξουσιαστή της πολιτικής με πραγματικά πρόσωπα της πολιτικής σήμερα; [ΤΒJ]

 Ηγεμόνας μόνος, το δυνατό σημείο του οποίου δεν είναι η παιδεία, ζητεί επειγόντως Μακιαβέλλι για συμβουλές.

Την περίοδο της κρίσης η Μεταπολίτευση στοχοποιήθηκε ως η μήτρα όλων των δεινών που βιώνουμε σήμερα. Κριτική σε βρασμό ψυχής που απαξιώνει μεγάλες και προοδευτικές αλλαγές οι οποίες άλλαξαν την εικόνα της Ελλάδας. Εγκαθίδρυση Δημοκρατίας, πολιτική σταθερότητα, ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το κοινό νόμισμα επισκιάζονται από χρόνιες παθογένειες που δεν επέτρεψαν στη Χώρα μας να γίνει ένα κανονικό Δυτικό Κράτος. Αν θέλει κανείς να περπατήσει αυτή την υπερσαρακονταετή ιστορία, δεν έχει παρά να κάνει έναν απογευματινό περίπατο στον πεζόδρομο της Μασσαλίας.

Είναι όντως τόσο έξυπνη η επικοινωνιακή τακτική του βασικού κυβερνώντος κόμματος;

Η δήλωση του πρωθυπουργού της χώρας, ότι «μπορείτε να μας κατηγορήσετε για αυταπάτες, όχι για ψέματα» με προβλημάτισε πολύ. Αυτό βέβαια δεν είναι κακό (γιατί τι προοδευτικότερο από πρωθυπουργικές εξομολογήσεις που δεν καθησυχάζουν αλλ’ αφυπνίζουν ερεθιστικά τους πολίτες), όμως αισθάνθηκα την ανάγκη να σκύψω πάνω σ’ αυτήν την ιδιαίτερη περίπτωση και να αφουγκραστώ, όπως είθισται σε κάθε group therapy, αυτό που ο κυβερνήτης μου μοιράζεται μαζί μου.

Έχουμε εισέλθει σε μια νέα εποχή παγκοσμίως, από την Αμερική του Τραμπ μέχρι τις Φιλιππίνες του Ντουτέρτε, με νέου τύπου ηγεσίες – συχνά αμφιλεγόμενες και διχαστικές, όσο κι αν μπορεί να μη μας αρέσει αυτή η εξέλιξη. Και η παραίτηση του αυστριακού σοσιαλδημοκράτη καγκελαρίου Φάιμαν ενδέχεται κάλλιστα να εγγράφεται σ’ αυτό το νέο πλαίσιο.

Γιατί και πώς συγκρούστηκαν Ερντογάν και Νταβούτογλου, πώς η ήττα τού έως πρόσφατα τούρκου πρωθυπουργού προεξοφλεί την αντιευρωπαϊκή κατεύθυνση της Τουρκίας του Ερντογάν. Τι μέλλει γενέσθαι; [ΤΒJ]