Τρομοκρατική επίθεση έγινε το απόγευμα της Πέμπτης, 17 Αυγούστου 2017, στο κέντρο της Βαρκελώνης. Χρησμοποιήθηκε βαν που έπεσε πάνω σε πεζούς στην κατάμεστη από τουρίστες περιοχή Ράμπλας. Η ισπανική κυβέρνηση επιβεβαίωσε ότι υπάρχουν 13 νεκροί και περίπου 50 τραυματίες. Ακόμα μια φορά θα κλάψουμε, περιμένοντας την επόμενη επίθεση;
Ποιους εξέφρασε τελικά το δημοψήφισμα; Τι είναι αυτό που κάνει μία δημοκρατικά εκλεγμένη δυτική κυβέρνηση να υπερασπίζεται ένα αυταρχικό καθεστώς της Λατινικής Αμερικής; Υπάρχουν ξεχασμένοι πολίτες στην Ελλάδα της κρίσης; Πόσο ορθή είναι στη σημερινή συνθήκη η θεωρία της αριστερής θυσίας για την μετέπειτα κεφαλαιοποίηση της ήττας της; Θα πρέπει η ελληνική κοινωνία να υποταχθεί στην τυχαιότητα (στην εκκοσμικευμένη όψη της μοίρας) και αν όχι τι οφείλει να αλλάξει;
H αποτυχία των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό χαιρετίστηκε από την ελληνική πλευρά, σχεδόν ομοθυμαδόν, ως νίκη. Στην Ελλάδα, νίκη στα διεθνή θέματα ονομάζουμε, συνήθως, τη στασιμότητα. Επειδή υποτίθεται η νέα "νίκη" οφείλεται στην άρνηση της αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων σε βάθος δεκαπενταετίας, ας δούμε τι θα είχε συμβεί μόνο με τα στρατεύματα αν το θέμα είχε λυθεί με το σχέδιο Ανάν. [TBJ]
Μετά τα γεγονότα στη Μόρια, τη Δευτέρα 10 Ιουλίου, το προσφυγικό πρόβλημα ξαναβγαίνει στην επιφάνεια, κάτω από το χαλί όπου επιχειρεί να το κρύψει ο επικοινωνιακός μηχανισμός της κυβέρνησης. Οι αρνητικές απαντήσεις στα αιτήματα ασύλου που έχουν υποβάλει αρκετοί από τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που ζουν εκεί, πριν από πολλούς μήνες, ίσως και πάνω από χρόνο, μπορούν να γίνουν η θρυαλλίδα που θα οδηγήσει σε έντονα ξεσπάσματα βίας ανθρώπων που βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε χοτ σποτ ακόμη και από το Μάρτιο του 2015.
Από τη σελίδα του Books’ Journal, πριν από περίπου ένα χρόνο, είχαμε προειδοποιήσει για τον μεγάλο κίνδυνο να ξεσπάσει ανεξέλεγκτη βία στους χώρους φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών.
Είναι αναμενόμενο τα απανωτά τρομοκρατικά χτυπήματα που βιώνει η Ευρώπη τα τελευταία τρία χρόνια, σε συνδυασμό με τη μεταναστευτική-προσφυγική κρίση που κορυφώθηκε το 2015, να έχουν δημιουργήσει κλίμα σύνδεσης των προσφύγων- μεταναστών με την ισλαμιστική τρομοκρατία, με αποτέλεσμα να στοχοποιηθούν οι πληθυσμοί αυτοί στον δημόσιο διάλογο. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί πως οι τρομοκράτες του ISIS χρησιμοποίησαν τις μεικτές ροές μεταναστών και προσφύγων για να διεισδύσουν με πιο εύκολο τρόπο στην Ευρώπη. Ενώ, αναμένεται να χρησιμοποιηθούν αυτές οι διαδρομές εκ νέου από το ενδεχόμενο κύμα «επιστρεφόντων» μαχητών, που θα διογκωθεί μετά και την ήττα του ISIS στη Μοσούλη.
Επιπρόσθετα σημαντική είναι η εκτίμηση της EUROPOL για την τρωτότητα των προσφυγικών πληθυσμών στην Ευρώπη στον κίνδυνο ριζοσπαστικοποίησης από τα τζιχαντιστικά δίκτυα. Ωστόσο, ο μεγαλύτερος κίνδυνος ριζοσπαστικοποίησης των προσφύγων και των μεταναστών δεν είναι αυτός που σχετίζεται με την ισλαμιστική τρομοκρατία. Υπάρχει κίνδυνος να επιλέξουν και να ασκήσουν βία λόγω της κατάστασης του πρόσφυγα-μετανάστη και της παρατεταμένης διατήρησής του σε συνθήκες αναμονής σε δομές όπως είναι τα χοτ σποτ. Οι συνθήκες διαβίωσης, η οργάνωση των δομών αυτών, η συνύπαρξη ανθρώπων με διαφορετικά εθνικά, θρησκευτικά, κοινωνικά και οικογενειακά χαρακτηριστικά, αλλά και ο ρόλος διαφόρων εξωτερικών παραγόντων (εγκληματικά δίκτυα, ομάδες «αλληλέγγυων», πολιτικοί εξτρεμιστές κ.ά) δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα που ξεσπά βίαια σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που έγιναν επεισόδια στο χοτ σποτ στη Μόρια της Λέσβου ούτε η πρώτη φορά που ξέσπασε φωτιά. Η ένταση και η βία τείνουν να αποκτήσουν χαρακτηριστικά κανονικότητας, με την παραμικρή αφορμή να δημιουργεί εντάσεις που γίνεται όλο και δυσκολότερο να διαχειριστούν οι Αρχές Ασφαλείας. Οι αρνητικές απαντήσεις στα αιτήματα ασύλου που έχουν υποβάλει αρκετοί εξ αυτών πριν από πολλούς μήνες, ίσως και πάνω από χρόνο, μπορούν να γίνουν η θρυαλλίδα που θα οδηγήσει σε έντονα ξεσπάσματα βίας ανθρώπων που βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε χοτ σποτ ακόμη και από το Μάρτιο του 2015. Τα βίαια επεισόδια στη Μόρια πρέπει να αποτελέσουν το τελευταίο καμπανάκι ώστε να υπάρξει άμεση παρέμβαση, πριν η κατάσταση ξεφύγει από κάθε έλεγχο, εμπλέκοντας στο σκηνικό βίας και τις τοπικές κοινωνίες που σηκώνουν το βάρος της μεταναστευτικής κρίσης από το 2015.
Απίστευτο κι όμως αληθινό. Η υπουργός Πολιτισμού, Λυδία Κονιόρδου, νομοθετεί τη νόμιμη κλοπή του πνευματικού έργου συγγραφέων, καθηγητών και δημοσιογράφων, χωρίς την άδειά τους και χωρίς αμοιβή. Επικαλείται λόγους εκπαιδευτικούς. Δημοσιεύουμε, παρακάτω, τη διαμαρτυρία των επαγγελματιών της γραφής.
Το ότι υποχρεωνόμαστε Ιούλιο μήνα να μιλήσουμε για την αρχαία σκουριά της Αριστεράς, τις εμμονές κάποιων από τους αντιπάλους της και το φάντασμα της ένοπλης βίας, όλο αυτό έχει κάτι βαθιά ανησυχαστικό. Σαν να βυθιζόμαστε στο παρελθόν που αρνείται να παρέλθει κι αυτό να μας κρατάει στην απατηλά στοργική του αγκαλιά.
Το πρόσφατο διήμερο Συνέδριο με θέμα «Η Ελλάδα μετά» απετέλεσε εξέχον πολιτικό γεγονός, ίσως το σημαντικότερο τα τελευταία χρόνια. Δεκάδες εξέχουσες προσωπικότητες των Γραμμάτων, της Επιστήμης και της Πολιτικής, πολλές εκατοντάδες συνέδρων και χιλιάδες που το παρακολούθησαν ηλεκτρονικά, μέσα και έξω από τη χώρα, σίγουρα δεν πέρασε απαρατήρητο. Παρά το γεγονός πως οργανώθηκε από τον Ευάγγελο Βενιζέλο και είχε «οσμή» κεντροαριστερού προβληματισμού, αμέσως απέκτησε την οικουμενικότητα ενός γνήσιου πολιτικού γεγονότος με πολύ πλατύτερη εμβέλεια.
Η χούντα έγινε επειδή το κυρίαρχο ρεύμα της Ανατολής, αισθάνθηκε πραγματική την ιστορική απειλή. Και ως απάντηση στην απειλή, επιχειρήθηκε η βίαιη παλινδρόμηση στο παρελθόν. Απέναντι λοιπόν σε ό,τι σηματοδοτούσε ο Παπανούτσος (αναφερόμαστε στον Παπανούτσο, γιατί τόσο συμβολικά, όσο και πραγματικά, εκπροσωπούσε τον ελληνοδυτικό ορθολογισμό), η παλιά Ελλάδα αντιπαρέθεσε τον δικό της ανορθολογισμό, με τη μορφή της τυραννίας του εθνικού κιτς: τους «εθνικούς χορούς», τις παραστάσεις με τις περικεφαλαίες στα στάδια για την «Πολεμική Αρετή των Ελλήνων», το τσούγκρισμα των αυγών στους στρατώνες με τα σουβλιστά αρνιά, τις ολυμπιάδες τραγουδιού, την υποκρισία της θρησκοληψίας, τη γενική ελαφρότητα και ευτέλεια κ.ο.κ.
Πώς χάθηκε ακόμα μια ευκαιρία για τη λύση του Κυπριακού. Ποιοι παράγοντες εργάστηκαν για το νέο ναυάγιο της ελπίδας για μια ενιαία ανεξάρτητη, ευρωπαϊκή Κύπρο. [ΤΒJ]
Οι ιδεολογίες των πολιτικών κομμάτων στις σημερινές εκλογές στη Γαλλία, το ελληνικό παράδειγμα και οι επιδράσεις του, οι αιτίες του κατακερματισμού της ψήφου... Τι διακυβεύεται στην ενίσχυση των άκρων, της Λεπέν και του Μελανσόν; [TBJ]