Ο Δεκέμβριος ήταν ένας πολύ κακός μήνας για τον πρόεδρο Τραμπ. Τόσο κακός που πολλοί στην Αμερική πιστεύουν ότι ζούμε την αρχή του τέλους της προεδρίας Τραμπ και της πολιτικής κυριαρχίας του αμερικανού προέδρου.
Γνώμες
Με την ευκαιρία της πρόσφατης ανακοίνωσης του Deree ότι θα υποβάλει αίτηση για αναγνώριση ως πανεπιστήμιο με βάση τον νόμο Πιερρακάκη, ήρθε η ώρα να πούμε ότι η μεταρρύθμιση Πιερρακάκη θα πετύχει ακριβώς λόγω των υφιστάμενων μη κερδοσκοπικών ανώτατων ιδρυμάτων που μετρούν δεκαετίες λειτουργίας στην Ελλάδα, δηλαδή του Deree, του ACT, του Perrotis (και των μητρικών τους ιδρυμάτων, American College in Greece, Anatolia College, American Farm School, που είναι άνω των 100 ετών, 150, 139 και 121 ετών αντιστοίχως, άρα αρχαιότερα των περισσοτέρων δημόσιων ΑΕΙ της χώρας).
Η πρόσφατη τρομοκρατική επίθεση εναντίον Εβραίων που γιόρταζαν το Χανουκά στην παραλία Μποντάι του Σίδνεϊ έρχεται να προστεθεί σε άλλη μια καθαρή, στοχευόμενη ενέργεια αντισημιτικού μίσους. Εναντίον ανθρώπων λόγω της ταυτότητάς τους. Και γι’ αυτό ακριβώς αποτελεί πολιτικό γεγονός πρώτης γραμμής.
Δέκα πολιτικοί, δέκα βιβλία και καμία αυταπάτη
Ειλικρινά, το να γράφω για Αλέξη Τσίπρα δεν είναι η αγαπημένη μου ενασχόληση. Θεωρώ όμως ότι δεν πρέπει να αφήνουμε, όσο μπορούμε και κατά το μέτρο των δυνατοτήτων του ο καθένας μας, την «ενημέρωση» του πολίτη στην ανύπαρκτη σχέση του πρώην πρωθυπουργού με την αλήθεια. Προπαντός δεν πρέπει να την αφήνουμε σε έναν αποτυχημένο καθ’ όλα πολιτικό, που προσπαθεί να επανέλθει, χωρίς καν να «τον νοιάζει αν τον λέν’ αμετανόητο»! Πόσος κυνισμός πια!
Την Κυριακή 25 Μαΐου 2025 στις 4:32 μ.μ. στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Γενετικής του Ανθρώπου (European Society of Human Genetics – ESHG) παρουσιάστηκε από την Edwige Kasper, γαλλίδα ερευνήτρια από τη Ρουέν (Inserm U1245 και Rouen University), μια εργασία που αφορούσε έναν δανό δότη σπέρματος πριν από 20 χρόνια και εξ αυτού τη γέννηση πολλών παιδιών με καρκίνο. Τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν τον Μάιο αφορούσαν 46 οικογένειες,
Είμαι ένας χαροκαμένος γονιός. Έχασα το παιδί μου στο δυστύχημα των Τεμπών το 2023. Κυνήγησα αυτή την μίσθαρνη κυβέρνηση με όλη μου την δύναμη: για το ξυλόλιο που μετέφερε το τρένο και το λαθρεμπόριο που έκανε κάποιος μεγαλοβαρώνος των καυσίμων· για το μπάζωμα που το θεώρησα αποτρόπαιη πράξη και όχι αναγκαία ενέργεια. Έψαξα για το χαμένο βαγόνι που έκρυβαν για να καλύψουν κάποιο φοβερό μυστικό. Θεώρησα το μπάζωμα μία αποτρόπαια πράξη και καθόλου αναγκαία ενέργεια. Έκανα μηνύσεις, πήγα στην Ευρώπη για να καταγγείλω τους ηθικούς αυτουργούς —εκείνους που έβαλαν τους φυσικούς αυτουργούς να κάνουν αυτό το έγκλημα. Εγκάλεσα τον πρόεδρο της Βουλής να μη στήσει το παιχνίδι της προανακριτικής, ξεσήκωσα χιλιάδες κόσμο εδώ κι αλλού με το σύνθημα «Δεν έχω οξυγόνο». Σήμερα επικαλούμαι το δικαίωμα της σιωπής.
Το ζήσαμε με το ξυλόλιο.
Το ζήσαμε με τον Ρούτσι. Ακόμη και ο Αρχιεπίσκοπος συγκινήθηκε...
Το ζούμε και τώρα, με την εξέγερση των αγροτών.
Όπως πάντα, στην Ελλάδα τα θέματα εμφανίζονται ανάποδα: έχουμε όλους τους αγροτοκτηνοτρόφους στα μπλόκα με δύο αιτήματα: το ένα, να πάρουν τα δισεκατομμύρια των επιδοτήσεων που έρχονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Το άλλο, να καταδικαστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση που έχει σχέδιο να τους βγάλει από το επάγγελμα.
Βασικό στοιχείο της ανθρώπινης ωριμότητας και της ηθικής μας συγκρότησης δεν είναι το «αναμάρτητο».
Διότι αυτό προϋποθέτει τον «τέλειο άνθρωπο», ο οποίος δεν υπάρχει.