Μια ερώτηση που διατυπώνεται αυτές τις μέρες είναι: «Γιατί η Ευρώπη δεν ξεσηκώνεται για την επίθεση που υφίσταται η Αρμενία; Μόνο για την Ουκρανία είναι οι Ευρωπαίοι ευαίσθητοι; Είδατε πόσο υποκριτική είναι η ηθικολογία η δυτική;» Αλλά η σύγκριση Αζερμπαϊτζάν / Αρμενίας και Ρωσίας / Ουκρανίας, είναι σύγκριση ανάμεσα σε πράγματα ανόμοια και καταλήγει, ανεπιγνώστως ή και μη, σε προπαγάνδα ρωσική.
Ο πόλεμος της Ουκρανίας απειλεί την Ευρώπη, ο κ. Πούτιν έχει δηλώσει την όρεξή του να επεκταθεί. Αν νικήσει, την πρώτη πίεση αφενός θα τη νιώσουν οι Βαλτικές Δημοκρατίες, αφετέρου η Μολδαβία και κολλητά τα Βαλκάνια. Αλλά και πέρα από το καθαρά στρατιωτικό, όταν ο Πούτιν εκβιάζει με το πετρέλαιο και το αέριο, τι φαντάζεστε ότι θα κάνει αν ο μη γένοιτο βάλει στο χέρι και τα μισά σιτηρά του πλανήτη; Κυβερνήσεις θα ανεβάζει και θα κατεβάζει, σε όλη την Ευρώπη. Ήττα της Ουκρανίας είναι ήττα πραγματική, όχι συμβολική ούτε συναισθηματική, της Ευρώπης και της Δύσης.
Στηρίζουμε τη Ουκρανία, γιατί είναι δικός μας πόλεμος που, πολεμώντας για τον εαυτό τους, τον μάχονται και τον ματώνουν οι Ουκρανοί.
Η κατάσταση Αζερμπαϊτζάν / Αρμενία, δεν έχει κανένα από αυτά τα χαρακτηριστικά. Ναι, και εγώ ευαίσθητος είμαι σε αυτό που υφίσταται η Αρμενία, αλλά η ευαισθησία δεν μπορεί να είναι λόγος για να δημιουργείται σύγχυση, με την ταύτιση πραγμάτων τόσο διαφορετικών.
Προσθήκη νέου σχολίου